ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ή ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΣΗΨΗΣ?

 ΠΙΟ ΜΕΛΛΟΝ ΘΕΛΕΤΕ? 

Ο Ένας, ο Στέφανος Κασσελάκης   με σπουδαστικές και επιχειρηματικές περγαμηνές στο εξωτερικό.

Ο Άλλος, ο Αλέξης Τσίπρας  δημιούργημα του Ελληνικού  κομματικού συστήματος.  

Γιατί αυτοί οι δύο?

Μα διότι είναι οι δύο  πολιτικές προσωπικότητες που μπορούν να ηγηθούν σε δύο διαφορετικά πολιτικά μοντέλα. 

ΤΟ  Ένα σύγχρονο, δημοκρατικό και αδέσμευτο από την ληστρική ολιγαρχία,  

ΤΟ  Άλλο, υιοθετημένο από το διαβρωμένο σύστημα για να το υπηρετήσει και πάλι με πιο  ήπιους τόνους από του Μητσοτάκη. 

Ο Στέφανος Κασσελάκης-Stefanos Kasselakis  αριστούχος στα καλύτερα πανεπιστήμια της Αμερικής και αυτοδημιούργητος, εργάστηκε εντατικά και με επιτυχία  στην καρδιά του Αμερικάνικου καπιταλισμού, αποκτώντας τεράστια εμπειρία τόσο για τις μεθόδους του συστήματος  όσο και για την αδυσώπητη  πλευρά του.  

Ακόμη και στην πολιτική,  ενεργώντας υπέρ του δημοκρατικού κόμματος. 

Μπήκε  σε νεαρή ηλικία,  στον σκληρό κόσμο του επιχειρείν,  πείθοντας    Αμερικανούς επενδυτές  -μια τεράστια επιτυχία-   να καταβάλουν εκατομμύρια δολάρια στα επιχειρηματικά του σχέδια,    και να αποφέρει  κέρδη τόσο σε αυτούς όσο και στον εαυτό του. 

Ο Αλέξης Τσίπρας, από την άλλη, απόφοιτος του πολυτεχνείου, ουδέποτε άσκησε το επάγγελμά του, αλλά έγινε "επαγγελματίας" πολιτικός αξιοποιώντας το πολιτικό κλίμα της εποχής και την εύκολη  κρατικοδίαιτη καριέρα του πολιτικού, που είχε γίνει μόδα.  

Με τη στήριξη μιας αριστερής κίνησης, και λόγω πολλών συγκυριών, αναδείχθηκε  αρχηγός μικρού  αριστερού κόμματος, και εν συνεχεία συνασπισμού μικροκομμάτων τα οποία  έπεισε με υποσχέσεις  να συνενωθούν.

Λίγα χρόνια μετά,  εν μέσω της οικονομικής  πτώχευσης και των μνημονίων  που επέβαλλαν  οι Ευρωπαίοι  στη χώρα,  άρπαξε την ευκαιρία να κερδίσει την εξουσία με ανέφικτες υποσχέσεις αρχικά.  

Πέτυχε, τρία σημαντικά πράγματα, που πλήρωσε όμως με μεγάλο κόστος ο Ελληνικός λαός. 

Την έξοδο από τα μνημόνια και τη ρύθμιση του χρέους,  τη δημιουργία ενός οικονομικού  μαξιλαριού 37 δις, και  τη συμφωνία των Πρεσπών. 

ΜΕΤΑ από αυτά, που έγιναν υπό την πίεση των Ευρωπαίων, άρχισε  το ξήλωμα του πουλόβερ....

Ήδη, είχαν προηγηθεί δύο διασπάσεις, ενώ παρά τα δισεκατομμύρια  του μαξιλαριού ποτέ δεν επιστράφηκε ένα μικρό μέρος των αποθεματικών στους πολίτες και μικρομεσαίους που σήκωσαν το βάρος του μνημονίου. 

Εσωκομματικά, τα πράγματα ήταν ακόμη χειρότερα.  Δημιουργήθηκαν 2-3 φράξιες  με διακηρύξεις διαφοροποίησης, αλλά ποτέ δεν τόλμησε να τους βάλει χέρι... 

Πλήρης ατολμία, κι ένα  κλίμα διασπαστικό ήταν σε αναμονή. 

Η δεξιά του προβληματικού Μητσοτάκη, υπό την ανοχή της κυβέρνησης Τσίπρα,  άλωσε όλα τα ΜΜΕ και τους πυλώνες της δημοκρατίας και ετοιμαζόταν να αρπάξει την εξουσία για να επιβάλλει τον νεοφιλελευθερισμό και τον επερχόμενο νεοφασισμό. Η δημοκρατία κινδύνευε, αλλά κανείς δεν ίδρωνε. 

Ο κόσμος που πίστεψε στον Τσίπρα και στην αριστερά, ένιωσε προδομένος να βλέπει να χάνεται η εξουσία  από την αφασία της αριστερής κυβέρνησης. 

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ήταν να έρθει θριαμβευτικά ο γόνος του  αποστάτη Μητσοτάκη, που είχε καταλύσει  τη δημοκρατία για λογαριασμό των ανακτόρων το 65,   και επιχείρησε αργότερα να φυλακίσει με ψευδομάρτυρα  και τον Ανδρέα Παπανδρέου. 

Παρέδωσε στη δεξιά 37 δις, κι ο Μητσοτάκης έκανε 4 φορές διακοπές εκείνο το καλοκαίρι. 

Και παρά την ισχυρή αντιπολίτευση του 32% που διατήρησε, οι φράξιες και η δική του  αβουλία, μαζί με το  διαφαινόμενο  συμβιβασμό με το σύστημα  και τις  εμμονές για συνεργασία,  επέτρεψε χωρίς ουσιώδη αντιπολίτευση να γίνει η πλήρης  καταπάτηση της δημοκρατίας. 

ΟΙ συνέπειες ήταν, με την ανοχή του, να εδραιώσει την εξουσία και τον φεουδαρχισμό  του Μητσοτάκη,  και  το κόμμα να καταρρεύσει στο  17%.  

Και τότε αρχίζει η απομυθοποίηση με την πλήρη προδοσία του κόσμου που τον λάτρεψε. 

Φεύγοντας από την αρχηγία στην κυριολεξία δεν ήξερε τι έκανε. Προώθησε τον Κασσελάκη που θριάμβευσε, αλλά τον χρησιμοποίησε ως  "λαγό", να εξουδετερώσει την εσωτερική διαδοχή από την ομάδα της Αρτζόγλου και του άνδρα της, αλλά, μετά το μετάνιωσε, όταν είδε  την ΤΡΙΤΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ   και την απαλλαγή από τους πρωτοστάτες της δικής του υπονόμευσης. 

Και σε έξι μόλις μήνες αμφισβήτησε με επιστολή στο συνέδριο του Φεβρουαρίου την εκλογή Κασσελάκη.

Ο Κασσελάκης όμως, είχε κερδίσει την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ, και κέρδισε το συνέδριο πανηγυρικά. 

ΚΑΙ ΤΟΤΕ παίχθηκε η τελευταία πράξη του εξευτελισμού της δημοκρατίας αποκλείοντας παράνομα τη συμμετοχή του Κασσελάκη,  που παράνομα επίσης  καθαίρεσαν  από το επόμενο συνέδριο,  και οργανώνοντας  ένα δικό τους φασιστικό συνέδριο ντροπής  υπό την καθοδήγηση του Τσίπρα που σιωπούσε τάχα, αλλά πήγε και ψήφισε  το σταλινικό απόκομμα του ΣΥΡΙΖΑ,  και αναγνώρισε τον νέο παράνομο αρχηγό του.  

Αλλά για ποιο λόγο? 

ΓΙΑ ΠΟΙΟ  λόγο,  όταν ΧΘΕΣ παραιτήθηκε από το κόμμα μετά από την κατακραυγή  της δικής του υπονόμευσης  κατά του  κόμματός  του  αυτή τη φορά?

Φαντάζομαι να μην έχει απάντηση,  όπως δεν είχε, ούτε έδωσε απάντηση για  τη συγνώμη που ζήτησε από τη δεξιά  για τη Novartis...καταδικάζοντας τους έντιμους δικαστές εκείνης της θλιβερής υπόθεσης. 

ΟΤΑΝ ΕΧΕΙ ΥΠΟΣΤΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ  χωρίς να απολογείται τον  ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΤΕ?

Με πληγώνει που το λέω, αλλά ο ίδιος φρόντισε γι αυτό.  

ΚΑΙ ΕΡΧΟΜΑΙ  στο Στέφανο Κασσελάκη για να δούμε εν συντομία και τη δική του δημοκρατική στάση. 

Ανέλαβε την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας  "ΔΕ ΘΑ ΣΑΣ ΠΡΟΔΩΣΩ ΠΟΤΕ". Και δεν πρόδωσε ποτέ.

Είπε από την πρώτη στιγμή όλες τις αλήθειες που έκρυβαν κάτω από το χαλί, ή κάτω από τις ισόβιες καρέκλες τους. 

ΔΕ μπορείς να είσαι καθαρός και τίμιος κρύβοντας την αλήθεια.  Αν ήθελε να είναι αρχηγός μιας ομάδας κρατικοδίαιτων κηφήνων  θα πήγαινε με τα νερά τους. Αλλά όχι.  Προανήγγελλε αλλαγές στο κόμμα, και κυρίως στο καταστατικό του για να πάψει να λειτουργεί σαν νομενκλατούρα, όπου άλλοι θα αποφάσιζαν και αυτός θα εκτελούσε. 

Όργωσε ξανά και ξανά την Ελλάδα όταν πλημμύριζε ή όταν καιγόταν και στεκόταν δίπλα στα θύματα των καταστροφών.

Στήριξε όσο κανείς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό τους συγγενείς  του εγκλήματος των Τεμπών, απαιτώντας δικαιοσύνη,  όταν ο Τσίπρας δεν άρθρωσε μία λέξη για δυο χρόνια.

Εξήγγειλε προγράμματα  για  όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής, ενώ μόλις είχε αναλάβει. 

Έδωσε χρήματα από την τσέπη του για να μπουν συσκευές θέρμανσης  ιδρύματα για παιδιά,   και  για να κάνουν Χριστούγεννα οι δημοσιογράφοι της "Αυγής"  και του "κόκκινου", ενώ πίσω του,  του πετούσαν μαχαίρια  και ετοίμαζαν την αποκαθήλωσή του. 

Έκανε  Ευρωεκλογές  πιστός την εξαγγελία τους για άμεση δημοκρατία,  και ανέβασε το κόμμα από το 7-8%,  μετά τη φυγή Τσίπρα,  στο 15%, ενώ είχε προηγηθεί  διάσπαση. 

ΚΑΙ ακολούθησε το ΑΘΛΙΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ της ομάδας Τσίπρα, με κατάληξη το ντροπιαστικό συνέδριο του Μπουζουξίδικου με μπράβους και συνθήματα στο υπόγειο...

ΕΚΑΝΕ ΝΕΟ ΚΟΜΜΑ που ονομάστηκε ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,   όπου λειτούργησε η άμεση δημοκρατία, και τα μέλη αποφάσισαν για το λογότυπο, το όνομα, το καταστατικό του κόμματος, αλλά και για τις επιλογές των εσωκομματικών εκλογών. 

ΣΕ δέκα μήνες  οργάνωσε κόμμα με πάνω από 200 οργανώσεις στην Ελλάδα και το Εξωτερικό,  ενώ συνεχίζει να βρίσκεται δίπλα σε κάθε αναξιοπαθούντα και θύμα της δεξιάς  κυβέρνησης.

Πρωτοστατεί σε κοινωνικές και διαμαρτυρίες  και διαδηλώσεις για τα εθνικά μας δίκαια.

Υπερασπίζεται τα εθνικά μας δικαιώματα και καταγγέλλει την γενοκτονία των Παλαιστινίων.

Στη Θεσσαλονίκη εξήγγειλε το πιο φιλόδοξο και ελπιδοφόρο πρόγραμμα ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ της χώρας, επί δυόμιση ώρες, σε μια κατάμεστη αίθουσα.  

ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΕΙ το ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ και ΑΦΘΑΡΤΟ, μένοντας πιστός στις υποσχέσεις του και στο "δε θα σας προδώσω ποτέ".

ΔΕΝ ΑΝΕΦΕΡΑ  φαντασιώσεις αλλά ΓΕΓΟΝΟΤΑ αδιάψευστα, από όλους, όσους τουλάχιστον δεν είναι γραφικοί  κι έχουν την αξιοπρέπεια να ομολογήσουν την αλήθεια. 

Διαλέξτε λοιπόν.   

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ή ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΣΗΨΗΣ?
Kostas Simenos